پر کردن دندان

پوسیدگی دندان یک مشکل شایع است که در اثر تجمع پلاک و باکتری‌ها بر روی سطح دندان‌ها ایجاد می‌شود. این باکتری‌ها اسید تولید می‌کنند که مینای دندان را تخریب کرده و به پالپ دندان (عصب) می‌رسند. در صورت عدم درمان، پوسیدگی می‌تواند به درد شدید، عفونت و حتی از دست رفتن دندان منجر شود. پر کردن دندان یکی از رایج‌ترین روش‌های ترمیم دندان‌های پوسیده است که با پر کردن حفره ایجاد شده توسط پوسیدگی، از پیشرفت پوسیدگی و حفظ سلامت دندان جلوگیری می‌کند.

‏علل پوسیدگی دندان و نیاز به پرکردگی:

‏رژیم غذایی نامناسب: مصرف زیاد غذاهای شیرین و نوشیدنی‌های گازدار، محیط اسیدی در دهان ایجاد کرده و خطر پوسیدگی را افزایش می‌دهد.
‏بهداشت دهان نامناسب: مسواک نزدن صحیح و منظم و استفاده نکردن از نخ دندان، منجر به تجمع پلاک و باکتری‌ها بر روی سطح دندان‌ها می‌شود.
‏خشکی دهان: کاهش تولید بزاق، توانایی دهان در شستشو و خنثی سازی اسیدها را کاهش می‌دهد.
‏ژنتیک: برخی افراد به دلیل عوامل ژنتیکی، مستعد پوسیدگی دندان هستند.
‏استفاده از داروهای خاص: برخی داروها می‌توانند باعث خشکی دهان و افزایش خطر پوسیدگی شوند.
‏سایش دندان: سایش دندان‌ها در اثر عواملی مانند دندان قروچه، می‌تواند به مینای دندان آسیب رسانده و خطر پوسیدگی را افزایش دهد.

‏انواع مواد پر کننده دندان:

مواد پر کننده دندان به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند:

‏1. آمالگام (Amalgam): آمالگام یک ماده پر کننده فلزی است که از مخلوط جیوه با سایر فلزات مانند نقره، قلع و مس تشکیل شده است. آمالگام به دلیل مقاومت و دوام بالا، به طور سنتی برای پر کردن دندان‌های خلفی (آسیاب‌ها و پیش‌آسیاب‌ها) استفاده می‌شده است، اما به دلیل رنگ تیره و عدم تطابق با رنگ طبیعی دندان، در سال‌های اخیر استفاده از آن کاهش یافته است.

‏2. کامپوزیت (Composite): کامپوزیت یک ماده پر کننده رزینی است که از مواد پلیمری و ذرات معدنی تشکیل شده است. کامپوزیت‌ها در رنگ‌های مختلفی وجود دارند و می‌توانند با رنگ طبیعی دندان تطابق داده شوند. به همین دلیل، کامپوزیت‌ها به عنوان پرکردگی‌های زیبایی شناخته می‌شوند و برای پر کردن دندان‌های قدامی و خلفی استفاده می‌شوند.